Diaries of Di – II

diaries of di

Deze maand bestaat Diary of Di alweer een half jaar! Vóór mijn digitale dagboek waren er papieren edities van de Diaries of Di. Na veel leuke reacties op mijn vorige blog, lees je hier weer een nostalgische trip down memory lane met wat letterlijk overgeschreven teksten [en de nodige comments] uit mijn diaries. Time flies, but not memories. Kijk je mee?

Diaries of Di

Vrijdag 5 januari 1990- 9 jaar

Vandaag sliep mama heel lang dus waren we pas om half 11 beneden [half f**king 11? no way!] toen gingen we eten ik at 2 boterhammen. Daarna ging ik met Martijn [=broertje] spelen we speelden met draken dat was leuk [diva-ish] daarna ging ik met papa een spelletje spelen ik had gewonnen [ik was Koningin Rummikub]. Daarna gingen we naar Kreekraksluizen [Wikipedia: De Kreekraksluizen zijn sluizen gelegen in het Schelde-Rijnkanaal in de Zeeuwse gemeente Reimerswaal]. Martijn vondt een hele bijzondere steen. Toen zagen we 3 konijnen en een dood konijn en toen gingen we slapen [man, man, man.. dit was toch écht het goede leven?]

Woensdag 25 maart 2007- 16 jaar

Hoi liefje [=BFF],

hoe ist nou? Vandaag is het woensdag. Ik lig in bad [as always..] en schrijf daarom best lelijk. Heeft N. je al gebeld? Ik kwam gisteren R. tegen en ik zwaaide weer expres niet en hij natuurlijk ook niet! Ik vind dat liedje van K-Ci & Jojo (All my life) écht heel mooi!!! Jij???

Ik sta best goed gemiddeld voor alles:
* aardrijkskunde 8
* frans 8
* duits 8 [huh?]
* economie 8
* nederlands 6
* engels 5 of 6 [huh?]

Best wel goed hé??? Oja, ik had een 7,9 voor m’n proefwerk economie en ik vond het echt heel moeilijk [dat zei ik altijd jah].

Oja, ik wou nog even zeggen dat ik dit schrift echt heel leuk vind!!! [zó leuk dat ik het na bijna 10 jaar weer van voor naar achter lees. met een dikke glimlach!]

Ik heb er nu al best [best was het 2007-woord, denk ik zomaar] veel zin in dat we zaterdag uitgaan [die tijden dat je om 1 uur de bus naar huis nam, weet je wel..]. Gisteren zag ik C. [alleen maar mannen, ehm.. jongensnamen] en hij deed heel ‘big smilen’ en ik ook. Waarom weet ik niet!!! En vanmiddag ga ik naar de kapper (vind ik leuk) en naar de bank om een bankrekening te openen met een pinpas, omdat ik volgende week zaterdag naar Rotterdam ga winkelen en anders moet ik heel veel geld meenemen enzo en dat is lastig [lastig idd, ik was 16 en had vast veel te spenderen!].

Ik hou echt van F. als hij z’n Dolce & Gabbana trui aan heeft [oh lawd.. wat is erger, dat ik dit schreef of dat ik die trui nog precies voor me kan halen?]. Ik stop nu, morgen op school zal ik verder schrijven.

Doei, xxx jes moi

Telefoon gaat nu. Spannend! [die tijden dat mannen, ehm.. jongens je huistelefoonnummer belden en je vader van mening was dat je niet aan de lijn kon komen aangezien je in bad lag, whaha!]

Donderdag 27 maart 2004, 22 jaar

‘En we gaan nog niet naar huis… Nog lange niet, nog lange niet!’ Schitterend, als ik Surinamers dit hoor zingen op een verjaardag. Nu zing ik zelf het hardste mee: ik wil nog niet naar huis en voorlopig ga ik ook lekker niet naar huis! [auch… dit teruglezen doet oprecht zeer! heimwee!]

Een paar weken terug was er hier in Paramaribo een circus uit Mexico. Werkelijk alles ging mis: een man viel van zijn paard [wat doet een paard in een circus?], tijdens het jongleren viel alles op de grond [hi-la-risch] en de honden gingen zwaar in protest. Wat ik het leukste vond, dat was het publiek zelf. Die mensen lachen aan één stuk door om niets! Van dat gelach gingen wij juist weer helemaal stuk [dit heb ik nog elke keer als ik in Pathé naar een film met Kevin Hart kijk].

Afgelopen weekend ben ik in de bush bush geweest. Ja ja, de Diana die panisch wordt als ze haar lipgloss niet kan vinden en wanneer een nagel dreigt te breken, heb ik in NL achtergelaten [geruststellende gedachte dat ik in al die jaren niks veranderd ben]. Zaterdag hebben we met de korjaal een tocht gemaakt naar Jaw Jaw. Het was erg indrukwekkend te zien met hoe weinig de mensen daar leven. In een extreem klein hutje van hout met een dak van palmbladeren wonen al snel acht personen. Steeds voelde ik me vreselijk schuldig dat ik als ‘rijke’ NL-er kwam kijken hoe ‘arm’ de mensen daar waren [2016 food for thoughts: some people are so poor, all they have is money.. ].

Ondanks de piranha’s, giftige bosspinnen en schorpioenen zijn deze dagen de mooiste uit mijn leven geweest. Ik realiseer me vaak hoe gelukkig ik mag zijn dat ik hier ben [attitude of gratitude].

Uiteraard kan niet alles goed gaan, bij mij dan. De ellende begon maandagavond met hoge koorts, koude rillingen en vreselijke buikpijn: de symptomen van malaria. Ik zag mezelf al zitten in een volle Boeing 747 richting Amsterdam [dramaqueen pur sang]. De dokter constateerde een zonnesteek (again!) en een maagontsteking. Achteraf bleek dat ik stroop [oftewel siroop voor de niet-Surinamers] heb gedronken, gemaakt van rivierwater. Niet zo slim. Waarom ben ik in NL alleen verkouden en moet ik in het buitenland altijd naar een dokter? Hij is wel heel relaxed en geeft mijn Brabantse roots de schuld van alles [whaha.. dokter Morris, vergeet ik nooit, held!]. Een kleine domper maar ik ben eigenwijs [my middlename] en over een paar weken ga ik weer terug de jungle in.

Nog maar drie maanden en dan ben ik weer terug in mijn koude kikkerlandje. Het afscheid zal lastig worden want het heerlijke en onbezorgde leventje [no spang] hier bevalt me meer dan goed [het is twaalf jaar later en wat zou ik het graag overdoen.. soso lobi!].

Heb jij ook je oude dagboek(en) bewaard?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *