4 dagen hiken naar Ciudad Perdida in Colombia


De tijd vliegt, het is alweer twee jaar geleden dat ik door Colombia reisde. Mijn hike naar Ciudad Perdida is, om verschillende redenen, mijn alltime favoriete reisavontuur. Vier dagen lang kroop ik in de huid van (In)Diana Jones en ging mijn avontuur door dichtbegroeide wildernis, langs diepe afdalingen en prachtige watervallen richting de verloren stad. Klaar om mee de jungle in te gaan?

Ciudad Perdida: de hike van dag tot dag

Een stukje achtergrond: Ciudad Perdida is gelegen op 1200 meter hoogte, in de Colombiaanse Sierra Nevada. De verloren stad is gesticht door de Tayrona Indianen, zo’n 650 na Christus. Ciudad Perdida is dus ouder dan de Machu Picchu. Velen zien The Lost City ook als een mooiere en meer rustige variant van het Peruaanse wereldwonder. Hier kan ik zelf (nog) niet over oordelen, wel lees je hier de dagelijkse ervaringen van mijn wandelavontuur.




Dag 1 – 7.6 km
Toegegeven: ik ben nerveus als ik start aan mijn Ciudad Perdida-avontuur. Waarom eigenlijk? Ik ben minstens vijf keer per week in de gym te vinden dus aan mijn conditie kan het niet liggen. Later, tijdens de hike, kreeg ik ineens het antwoord waar mijn angst wel vandaan kwam. So carry on reading.

Met een groepje vertrekken we in een 4×4 jeep vanuit Santa Marta naar de bergachtige rimboe. Grappig eigenlijk, we hadden toen nog geen idee van alle hoogte- en dieptepunten die we de komende dagen met elkaar zouden gaan delen. De eerste dag staat bekend als de minst zware hike. Eerlijk is eerlijk, ik vind het best heftig. Bergopwaarts lopen in de volle zon, zonder beschutting van bomen, is gewoon afzien. Punt. Ook is het wennen om te wandelen met je bagage in een rugzak. We zien onderweg de eerste hikers teruglopen. Sommige zien er blij en fit uit, anderen zijn besmeurd met modder en duidelijk uitgeput. Dat belooft nog wat.

Het landschap en uitzicht onderweg is echt adembenemend mooi. Als je het tenminste durft om je ogen af te wenden van het pad, geniet je van wel 100 tinten groen. En wat ruikt het heerlijk! Na 4 uur lopen, komen we aan bij het eerste kamp. We zijn omringd met jungle en verder he-le-maal niks. Een geluksmomentje!




Dag 2 – 14.7 km
Elke ochtend is het schema hetzelfde: de wekker gaat 5 uur, half 6 staat een stevig ontbijt klaar en 6 uur start het hiken. Zo ben je de tropische temperaturen voor en ben je voor zonsondergang in het volgende kamp. Deze tweede dag lopen we bijna 15 kilometer. Lees: we klimmen. Klauteren. Stuntelen op handen en voeten. Over modderige paden, gladde rotsen, dwars door de rivier en langs steile afgronden. Pretty scary.

Ook vandaag zien we weer de meest overweldigende natuur. Ciudiad Perdida bezoek je niet alleen om de ruïnes van deze stad te kunnen bewonderen, minstens zo indrukwekkend is de trekking zelf. Je wordt omgeven door de mooiste uitzichten, groen begroeide bergkliffen en prachtige watervallen. Niet te beschrijven. Ook kom je onderweg inheemse Tayrona-indianen tegen die nog steeds ver van de bewoonde wereld leven. Traditioneel geklede kinderen komen je zingend tegemoet gelopen. Heel bijzonder!

Fun fact: in de jungle zijn verstopte cocaïnefabrieken te vinden. Ja, dat lees je goed. Na een paar weken in Colombia keek ik er niet meer van op. Voor de liefhebbers is het ook mogelijk om een bezoek aan een fabriek te brengen.

In deze primitieve omstandigheden kan ik mijn hoofd leegmaken en realiseer ik me dat ik maar weinig nodig heb om gelukkig te zijn. Na een dag hiken in de natuur voel ik me gezegend met een bord eten, droog shirt en een slecht bed met mijn (met zweet doorweekte) rugzak als kussen. Dat gevoel, geluk in de puurste vorm, geeft me écht het gevoel dat ik leef. Wat is deze manier van reizen fijn.




Dag 3 – 7.6 km
D-Day! Vandaag gaan we op zoek naar de verborgen stad. Na het beklimmen van 1200 treden sta je aan de voet van Ciudad Perdida. Dit is alles behalve makkelijk want de treden van de eeuwenoude trappen zijn smal, scheef en glad. Maar goed, the only way is up.

De naam zegt het al, na de klim zie je ineens de verloren stad, verborgen in het groen. Een onvergetelijk moment op een plek die magisch aanvoelt. Dit gevoel kan ik niet uitleggen. Mijn hart maakt een sprongetje en tegelijk pink ik een traantje weg omdat ik deze intens mooie bestemming bereikt heb.

Ook hier is het in the middle of nowhere genieten van indrukwekkende uitzichten en prachtige natuur. Voor mij is de ontmoeting met de shaman het meest memorabel. Hij vertelt dat je alle negatieve energie in Ciudad Perdida achterlaat en weer met positieve energie vertrekt. Zal dit het magische gevoel zijn dat ik niet meteen kon plaatsen? We krijgen door de shaman een armbandje omgebonden. Hij kijkt me doordringend aan en spreekt ‘por salud’ recht uit zijn hart uit. Toeval? Who knows. Ik heb dit bandje pas afgedaan toen het na 6 maanden helemaal versleten was. True story.

Na een paar uur is het tijd om de stad vaarwel te zeggen en te beginnen met dalen. Voor mij is dit het zwaarste van alles. Klimmen is geen probleem, maar met dalen is het een kwestie van zelfvertrouwen. Dus geen lichamelijke uitdaging maar wel mentaal vertrouwen op je eigen kunnen. Ik zie enorm af en sta doodsangsten uit bij elke stap die ik zet. Tegelijk ontdek ik ook weer een nieuw stukje van mezelf. En wat ben ik hier dankbaar voor.

Wat zijn hoogtepunten zonder dieptepunten? Al 2.5 dag loop ik rond met medelijden en frustratie dat muilezels dezelfde route als ons moeten afleggen. Want als het lopen voor ons al pittig is, hoe moeten die zwaar beladen beesten het dan niet ervaren? Dan is er ineens dat vreselijke moment. In de verte zie ik een groepje bij de rivier staan, in stilte naar de grond starend. Daar ligt een ezel die net van een val van 10 meter hoogte heeft gemaakt, te vechten voor haar leven. Ik realiseer me dat dit arme beest meemaakt waar ik zelf zo bang voor ben. Vallen. De tranen stromen over mijn wangen en het lukt het me niet om op te houden met huilen. Na een tijd haal ik diep adem en spreek ik mezelf streng toe om te focussen op het bereiken van het kamp. Het beeld van de muilezel en hoe hard dit me geraakt heeft, vergeet ik nooit.

Na een fijne maaltijd ga ik uitgeteld op bed liggen om alles te overdenken. Het geluid van de stomende rivier geeft een rustgevend gevoel. Na al mijn verdriet realiseer ik me hoe trots en dankbaar ik mag zijn. Alle bloed, zweet en tranen worden door dit gelukzalige gevoel ruim beloond. Zo val ik toch met een lach op mijn gezicht in een diepe slaap.


Dag 4 – 15.7 km
De laatste dag dat gids José mij met zijn ‘good morning darling Di’ wekt. De trekking is zo snel voorbij gegaan en wat ga ik deze stem vroeg in de ochtend missen. Het back to basic genieten in de ongerepte natuur had voor mij best langer mogen duren. En wat zal mijn verdere reis door Colombia anders zijn zonder de strangers who turned into family. Het is heel speciaal om samen met een groep zo’n intens avontuur te beleven.

Na een flinke laatste wandeling eindigen we in het dorp waar alles begon. Het is weer bevestigd: everything you’ve ever wanted is one step outside your comfort zone.

We proosten met elkaar op nieuwe vriendschappen én onvergetelijke herinneringen. We did it! Een perfecte afsluiter van deze ontdekkingstocht waarin ik niet alleen de verloren stad heb gevonden. Dit avontuur was een reality check, ik sta weer met beide (bont en blauwe) benen op de grond en weet welke koers ik met vertrouwen op zal gaan. Wat een fantastische reis, in zoveel opzichten!



Praktische tips: wat neem je mee?
Overtuigd om ook op zoek te gaan naar de verloren stad? Dan heb ik handige inpaktips voor je. Wat neem je mee in je rugzak? Kort maar krachtig: zo min mogelijk want je moet alles zelf meesjouwen. Mijn advies:

  • Stevige wandelschoenen met goed profiel (ik herhaal: goed profiel)
  • Slippers
  • 4 shirts (door de luchtvochtigheid droogt natte kleding niet)
  • 2 korte broeken
  • Lange broek of legging + shirt met lange mouwen voor ’s nachts
  • 5 paar sokken
  • Zwemkleding
  • Pet
  • Handdoek
  • Toiletspullen
  • Anti-muggen spray
  • Zonnebrand
  • Zaklamp
  • Contant geld voor flesjes drinken onderweg
  • Plastic tas voor natte kleding
  • Powerbank voor je mobiele telefoon (je hebt geen bereik in de jungle, maar ik gebruikte mijn telefoon wel als zaklamp, wekker en camera)

Na vier dagen into the wild, en een onvergetelijk avontuur verder, voelde ik vooral trots en dankbaarheid. Het was een reis vol verrassingen, overwonnen angsten en pinch-me momenten. Een hike naar Ciudad Perdida mag eigenlijk niet ontbreken als je in Colombia bent. Staat het al op jouw bucketlist?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *